Nathan Ooms en Anna Franziska Jäger

Nathan Ooms (1996) behaalt in juni 2019 zijn Master Drama aan de School of Arts|KASK Gent. Samen met Anna Franziska Jäger maakte hij in 2018 de voorstelling As a matter of fiction, waarin ze een theatrale spiegel boden aan de roman Beware of Pity van Stefan Zweig. Het jaar nadien maken ze samen Some Things Last A Long Time, dat geldt als Nathans masterproef. Hoewel de samenwerking tussen Nathan en Anna Franziska gedijt op onderling uiteenlopende interesses binnen het theater, vinden ze elkaar in het belang dat ze hechten aan het lichaam als maat om zich tot de wereld te verhouden en in de vraag hoe fictie als middel kan dienen om het abstracte aan te spreken.

Daarnaast liep Nathan stage bij Ula Sickle waar hij meewerkte aan de voorstelling Relay (2018) en was hij in het seizoen 2018-2019 te zien in de voorstelling Drawings van Marc Vanrunxt.


Anna Franziska Jäger (1996) volgt op dit moment de masteropleiding Drama aan School of Arts|KASK Gent. Met Nathan Ooms maakte ze de voorstelling As a matter of fiction(2018) op basis van het boek Beware of Pity van Stefan Zweig. Met Joeri Happel maakte Anna Franziska in haar tweede jaar de voorstelling Pornografie. Met Michiel Vandevelde werkte ze samen voor de voorstellingen Love Songs (Veldeke) bij fABULEUS (2013) en Human Landscapes - Book I (2018). Ze was te zien als speler in Een Orgie (2017) van Martijn Gielen en Moya De Feyter (een voorstelling voor Villanova Festival in DE Studio) en in Bêt Noir (2006) van Wim Vandekeybus op tekst van Jan Decorte. Ze verving een van de hoofdrollen in de voorstelling Het Land Nod van FC Bergman tijdens de speelreeks in Parijs (2017). Naast de film My Queen Karo (2009) van Dorothée Van Den Berghe, was ze ook te zien in andere films zoals Booster (2014) van Daniel Lambo en in Cleo, een film van Eva Cools die dit jaar uitkomt. Daarnaast speelt ze ook in verschillende kortfilms, waaronder Braided Love (2018) van Rand Abou Fakher.

Anna Franziska Jäger: “Als jonge theatermaker ben ik enerzijds geïnteresseerd in een conceptuele bevraging van de spanning tussen fictieve en non-fictieve werkelijkheden en anderzijds in de spanning tussen de aan- en afwezigheid van dingen. Theatermaken betekent ook steeds de handeling van het kijken en het bevragen van theater als medium. Lichamelijkheid beschouw ik steeds als de kern van mijn spel; het lichaam als een instrument. Daaraan gelinkt ben ik ook geïnteresseerd in de invloed van de camera op het lichaam. Deze ideeën over spelen, film en theater probeer ik soms ook al schrijvende te articuleren, waarbij het vertrekpunt steeds mijn eigen ervaring blijft.”

Some things last a long time