Bildraum

Bildraum is een installatieperformance van fotografe Charlotte Bouckaert (1983) en architect Steve Salembier (1976). Op scène worden maquettes live gefotografeerd en geprojecteerd, als een levend beeldverhaal dat zich afspeelt in ruimtes uit persoonlijke herinneringen. Op tocht door een verglijdend landschap word je uitgenodigd om de beeldruimte te bevolken met je eigen associaties. Alsof je een fotoboek doorbladert van beelden die wachten op ontwikkeling. Wonderlijk hoe een wereld onder je ogen ontstaat.

Lees meer

“Via maquettes en live fotografie nemen Bouckaert en Salembier het publiek mee op een trip tussen 2 en 3D, waarbij de illusie voor onze ogen wordt ge(de)construeerd. De eerste maquette die Salembier aandraagt is die van de oude havenloods waarin we zitten – de reis begint in het hier en nu, op de plek waar we zijn, in de realiteit van ons eigen lichaam. De bucolische vogelgeluiden suggereren een nog ongerepte en veilige Tuin van Eden, een herinnering aan de kindertijd misschien. Salembier zal in wat volgt verschillende maquettes opbouwen maar ook manipuleren, Bouckaert neemt foto’s die direct op een scherm worden geprojecteerd. Er ontstaat op die manier een prettig onderscheid tussen het live gebeuren en het beeld: we zien live de montage van het beeld, dat is de performance, de foto dikt die montage in tot een statisch 2D-beeld – dat is de illusie.
Of, om de werkwijze op andere assen te plaatsen: de realiteit van het live gebeuren vermengt zich een seconde later al met de herinnering van een gestold beeld. (…) In de maquettes is overigens geen menselijk leven aanwezig: het zijn vervreemdend strakke interieurs met sober meubilair, de suggestie van leven is exclusief afkomstig van de soundtrack. Het is dan ook in je oren, maar vooral in je verbeelding, dat het verhaal vorm krijgt. Zoals wanneer sneeuwstormen en vulkaanuitbarstingen een einde lijken te maken aan dit lichtvoetige partylife. Je ziet Salembier onschuldige grijze aarde over zijn maquette sprenkelen – maar je gelooft het beeld van Bouckaert, dat twee stille tuinstoeltjes toont, bedekt met vernietigende as. Zo eindigt deze Bildraum als een parabel met een sterk vanitas-motief: de beschaving verdwijnt, de natuur brengt het land terug tot de oorspronkelijke staat van kinderlijkheid en de herneming van vogelgeluiden maakt deze cirkel rond. Een oplichtende spot boven de loods-maquette brengt het publiek vervolgens terug naar zijn lichaam, in de loods. De reis naar deze onbewuste (oer)herinnering is voorbij.” - Evelyne Coussens over Bildraum op Theater aan zee 2015. (Theaterkrant, 12 augustus 2015)

Van en met Charlotte Bouckaert en Steve Salembier/atelier bildraum | Productie Kunstenwerkplaats Pianofabriek (BXL) | Coproductie Beursschouwburg (BXL) , WP zimmer (ANT) | Met de steun van de Vlaamse Gemeenschap, Destelheide