The Act of Dying

Bosse Provoost & de polen

De voorstelling Moore Bacon! (2015) heeft Bosse Provoost, samen met het inmiddels opgerichte collectief de polen, met stip op de artistieke kaart gezet: deze beklemmende solo won Het Debuut Award op ITs Festival Amsterdam en de KBC-TAZ Jongtheaterprijs op Theater Aan Zee 2016. Kobe Chielens speelde, Bosse Provoost regisseerde. Het festival Love at first Sight I (2016) toonde eveneens Provoosts en Chielens’ Herberg, een even poëtisch als indrukwekkend locatieproject, met o.m. Lieselotte De Keyzer en Geert Belpaeme.

In het nieuwe The Act of Dying proberen drie spelers als vrolijke, niet-menselijke figuren te sterven. Ze gaan op zoek naar de ultieme vrijheid van de animatiefiguur: na een ronduit gewelddadige dood opnieuw verrijzen. Het is een danse macabre van figuren, op een plek waar de grenzen tussen leven en dood, schuld en onschuld, mens en niet-mens niet langer van belang zijn. Zowel ‘geweld’ als ‘de dood’ zijn, wegens hun reële onmogelijkheid op de scène, spannende kwesties om in het theater binnen te brengen. Sterven, dood spelen en doden op scène vragen een graad van abstractie en suggestie die ons doet denken aan tekenfilms en aan de toneeltjes die kinderen uitvinden. Net door de dood vanuit de lichtheid en speelsheid van de tekenfilmfiguur te benaderen, proberen de polen tot een waarachtige tragiek te komen. De acteurs worden bijgestaan door een vierkant en de Derde Symfonie van Henryk Górecki.

“De karikaturale manier van spelen, de groteske bewegingen en gezichtsuitdrukkingen van de spelers zijn een duidelijke referentie aan tekenfilms, reeds een inspiratiebron voor Provoost en Chielens’ Moore Bacon! (2015), maar ze doen ook denken aan Kill Bill-style slachtpartijen. Als cartoonsfiguurtjes gaan ze eraan om vervolgens weer op te staan alsof er niets gebeurd is en het opnieuw te doen. Met de dood kan al eens gelachen worden – belangrijk element daarvoor is dat de figuurtjes niet lijken te beseffen wat hen overkomt. Ze ‘doen’ gewoon. Hoewel, geleidelijk aan vertraagt het tempo en verstilt de beweging. Het lachen vervaagt tot een grijns, vervolgens tot een aandachtig kijken en tot slot tot een deconstructie van ‘the act of dying’.”

Kristof van Baarle, in Etcetera 3 april 2017

van en met Bosse Provoost, Kobe Chielens, Lieselotte De Keyzer, Geert Belpaeme | scenografie Sibran Sampers, Ezra Veldhuis | dramaturgisch advies Mats Van Herreweghe | techniek Britt De Jonghe | productie de polen | coproductie wpZimmer, Buda, Vooruit, Toneelhuis | met de steun van de Vlaamse Overheid, TAZ, LOD, KAAP

© Stine Sampers

Bourla , Komedieplaats 18



Losse tickets = €12 of koop een LOVE PAS (3 voorstellingen voor €27).